به گزارش پایگاه خبری دو نقطه آنلاین، در روزگاری که صفحهکلیدها جای قلم را در بسیاری از لحظههای زندگی گرفتهاند، هنوز هستند هنرمندانی که معتقدند هیچ فناوری نمیتواند روح جاری در یک دستخط زیبا را تکرار کند. آنان سالهاست با آموزش خوشنویسی، نه فقط هنر نوشتن، بلکه صبر، نظم، تمرکز و هویت ایرانی را به نسلهای مختلف منتقل میکنند.
خوشنویسی از اصیلترین هنرهای ایرانی ـ اسلامی است؛ هنری که در کنار زیبایی بصری، روایتگر فرهنگ، اندیشه و اخلاق یک ملت به شمار میرود. به مناسبت روز قلم، پای صحبت یکی از مدرسان باسابقه این هنر نشستیم؛ کسی که بیش از دو دهه از عمر خود را صرف تربیت هنرجویان خوشنویسی کرده است.
۲۵ سال آموزش؛ از کلاسهای حضوری تا تربیت هزاران هنرجو
علی عسکری، مدرس و هنرمند خوشنویسی، در گفتوگو با خبرنگار پایگاه خبری دو نقطه آنلاین، اظهار کرد: بیش از ۲۵ سال است که افتخار آموزش هنر اصیل خوشنویسی را دارم و در این سالها با عشق و علاقه، هنرجویان بسیاری از کودکان ۶ ساله تا بزرگسالان را آموزش دادهام؛ امروز نیز بسیاری از آنان به خطی زیبا، خوانا و حتی در سطح ممتاز دست یافتهاند.
وی افزود: از نخستین افرادی بودم که آموزش تخصصی خوشنویسی با خودکار را در غرب کشور گسترش دادم و تاکنون با برگزاری کلاسهای حضوری و مجازی، چند هزار هنرجو را آموزش دادهام. هماکنون نیز بین ۷۰ تا ۱۲۰ هنرجو بهصورت حضوری و آنلاین در کلاسهایم حضور دارند.
شاگردی در مکتب استادان نامدار خوشنویسی
عسکری با اشاره به مسیر آموزشی خود گفت: دورههای فوقممتاز خوشنویسی را نزد استادان برجستهای همچون محمد حیدری، کابلی، فلسفی و عباس رفیعی فراهانی گذراندهام و همواره تلاش کردهام علاوه بر آموزش خط، عشق به فرهنگ، هنر و زیبایی را نیز به هنرجویان منتقل کنم.
قلم؛ زبان اندیشه و آیینه روح انسان
این مدرس خوشنویسی با بیان اینکه قلم تنها ابزار نوشتن نیست، اظهار کرد: قلم، زبان اندیشه، راوی فرهنگ و آیینه روح انسان است. هر حرکت قلم، بازتابی از احساس، شخصیت و باورهای انسان به شمار میرود.
وی ادامه داد: خوشنویسی به انسان صبر، نظم، تمرکز، آرامش و زیباییشناسی میآموزد و به همین دلیل، قلم برای یک خوشنویس تنها یک وسیله نیست، بلکه همراهی وفادار در مسیر آفرینش زیبایی است.
هیچ فناوری جای دستخط انسان را نمیگیرد
عسکری با تأکید بر اهمیت حفظ هنر خوشنویسی گفت: بدون تردید فناوری بسیاری از کارها را آسان کرده است، اما هرگز نمیتواند جای احساسی را که در نوشتن با دست نهفته است، بگیرد. دستخط هر انسان، هویت و امضای شخصیت اوست و هیچ صفحهکلید یا فونتی قادر نیست لطافت و روح نهفته در یک خط خوش را بازآفرینی کند.
وی افزود: خوشبختانه هنوز خانوادههای بسیاری برای آموزش خوشنویسی فرزندان خود اهمیت قائل هستند و همین موضوع، امید به تداوم این هنر اصیل را زنده نگه داشته است.
خوشنویسی؛ آموزش زندگی، نه فقط نوشتن
این هنرمند کرمانشاهی با اشاره به ضرورت آشنایی نسل جدید با هنر خوشنویسی بیان کرد: اگر کودکان و نوجوانان از سالهای نخست زندگی با زیبایی قلم و لذت خلق یک اثر هنری آشنا شوند، بیتردید به این هنر علاقهمند خواهند شد.
وی نقش خانوادهها، مدارس، رسانهها و مسئولان فرهنگی را در حفظ این میراث ارزشمند مهم دانست و گفت: خوشنویسی تنها آموزش نوشتن نیست؛ بلکه آموزش صبر، تمرکز، نظم و عشق به زیبایی است.
از نخستین واژه تا پیوندی ناگسستنی با قلم
عسکری با مرور نخستین خاطره خود از دنیای خوشنویسی گفت: هنوز لحظهای را که نخستین واژهها را با عشق روی کاغذ نوشتم، فراموش نکردهام. همان روز احساس کردم میان دل و قلم پیوندی ناگسستنی شکل گرفته؛ پیوندی که تا امروز مسیر زندگی هنری مرا رقم زده است.
بیتی که همیشه با قلم او زنده است
وی با اشاره به علاقه خود به اشعار حکیم فردوسی اظهار کرد: از میان آثار فراوان، نوشتن این بیت برایم حال و هوای دیگری دارد:
«توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود»
عسکری افزود: این بیت، هم از نظر زیبایی ادبی دلنشین است و هم پیامی ماندگار برای همه نسلها دارد.
پیامی به قلم و نسل آینده
این مدرس خوشنویسی به مناسبت روز قلم گفت: امروز به قلمم میگویم سپاسگزارم که سالها بیادعا همراهم بودی و مرا در مسیر آموزش، فرهنگ و هنر یاری کردی. تا آخرین توان، از تو برای گسترش زیبایی، اخلاق و فرهنگ این سرزمین بهره خواهم گرفت.
وی خطاب به نسل جوان نیز گفت: قلم را زمین نگذارید؛ زیرا هر جا قلم زنده بماند، اندیشه، فرهنگ و هویت نیز زنده خواهد ماند.
بزرگترین سرمایه؛ موفقیت هنرجویان
عسکری خاطرنشان کرد: روز قلم، تنها بزرگداشت یک ابزار نیست؛ بزرگداشت اندیشه، فرهنگ، هنر و تمدنی است که قرنها با قلم ماندگار شده است. در بیش از ۲۵ سال تدریس، بزرگترین سرمایه زندگیام نه تعداد کلاسها و آثارم، بلکه موفقیت هنرجویانی است که امروز با خط زیبای خود، پیامآور فرهنگ و هنر این سرزمین هستند.
وی در پایان ابراز امیدواری کرد: آرزو دارم هیچ خانهای از عطر قلم و هیچ دلی از زیبایی خوشنویسی محروم نماند. امیدوارم مسئولان فرهنگی بیش از گذشته از هنر خوشنویسی حمایت کنند تا این میراث ارزشمند ایرانی ـ اسلامی با قدرت بیشتری به نسلهای آینده منتقل شود؛ چرا که باور دارم هر جا قلم زنده بماند، فرهنگ، اخلاق، اندیشه و هویت نیز زنده خواهد ماند.
گزارش: پرستو چمنی
