عاشقش هستی؛ اما می‌توانی با تفاوت‌هایش زندگی کنی؟
به گزارش پایگاه خبری دو نقطه آنلاین، عشق می‌تواند آغاز یک زندگی مشترک باشد، اما برای ساختن یک زندگی پایدار، شناخت، تفاهم و مهارت حل اختلاف هم لازم است؛ مشاوره پیش از ازدواج کمک می‌کند زوج‌ها پیش از گفتن «بله»، خودشان و تفاوت‌های یکدیگر را بهتر بشناسند.
به گزارش پایگاه خبری دو نقطه آنلاین، برای خرید یک وسیله ساده ممکن است ساعت‌ها تحقیق کنیم؛ از دوستان و آشنایان بپرسیم کدام مدل بهتر است، از کجا بخریم، قیمت مناسب کجاست و چطور مطمئن شویم انتخاب درستی داشته‌ایم. حتی گاهی برای انتخاب رستوران، پزشک یا محل سفر هم نظر دیگران را جویا می‌شویم تا کمتر احتمال خطا بدهیم.
اما وقتی قرار است درباره یکی از مهم‌ترین انتخاب‌های زندگی، یعنی ازدواج تصمیم بگیریم، چرا گاهی مشورت تخصصی را جدی نمی‌گیریم؟
دختر و پسر عاشق میشوند، احساس میکنند نیمه گمشده خود را پیدا کرده‌اند، خانواده‌ها هم هرکدام بر اساس شناخت و تجربه خود نظر می‌دهند و در نهایت یک «بله» گفته می‌شود؛ اما سؤال مهم اینجاست که آیا عشق به تنهایی برای ساختن یک زندگی مشترک کافی است؟
زهرا کاکایی، کارشناس مرکز مشاوره فرهنگی و اجتماعی انتظامی استان، معتقد است مشاوره پیش از ازدواج باید از یک جلسه فرمالیته و رفع تکلیف فاصله بگیرد و به یک فرآیند جدی برای شناخت دختر و پسر تبدیل شود.
عشق هست، اما آیا برای هم مناسبیم؟
کاکایی می‌گوید دخترها و پسرها معمولاً زمانی که عاشق میشوند، تصور میکنند فردی را پیدا کرده‌اند که همان نیمه گمشده آنهاست؛ در حالی که وجود علاقه اگرچه برای ازدواج مهم است، اما به تنهایی پاسخگوی همه نیازهای یک زندگی مشترک نیست.
او ازدواج را به یک پازل تشبیه می‌کند و می‌گوید: علاقه تنها یکی از قطعات این پازل است و برای شکل‌گیری یک ازدواج آگاهانه، عوامل مختلفی باید در کنار یکدیگر قرار بگیرند.
به گفته این کارشناس، مشاوره پیش از ازدواج یک فرآیند حرفه‌ای است که باید توسط مشاوران و روانشناسان آموزش‌دیده و متخصص در حوزه ازدواج انجام شود؛ فرآیندی که به دو نفر کمک می‌کند انتظارات واقع‌بینانه‌تری از یکدیگر داشته باشند و پیش از ورود به زندگی مشترک، شناخت عمیق‌تری از خود و طرف مقابل به دست آورند.
مشاوره قرار نیست به جای شما «بله» یا «نه» بگوید
نقش مشاور این نیست که به جای دختر و پسر تصمیم بگیرد؛ بلکه قرار است مسیر شناخت را روشن‌تر کند.
کاکایی توضیح می‌دهد که در مشاوره پیش از ازدواج، موضوعاتی مانند ویژگی‌های شخصیتی، بلوغ روانی، عاطفی و اجتماعی، شیوه ارتباط با یکدیگر، انتظارات از زندگی مشترک و توانایی حل تعارض بررسی می‌شود.
در این فرآیند، مشاور با انجام مصاحبه‌های تخصصی و در صورت نیاز استفاده از آزمون‌های روان‌سنجی، شناخت دقیق‌تری از شرایط دو نفر به دست می‌آورد.
آزمون‌های مرتبط با ویژگی‌های شخصیتی، سازگاری زناشویی و شیوه حل تعارض از جمله ابزارهایی هستند که با توجه به شرایط و نیاز زوجین می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.
دو روز مانده به عقد، زمان مشاوره نیست
یکی از مشکلاتی که به گفته این کارشناس در مراجعه زوجین دیده می‌شود، جدی نگرفتن زمان مشاوره است.
گاهی دختر و پسر همه مقدمات ازدواج را انجام داده‌اند، خانواده‌ها در جریان هستند و تنها چند روز یا یک هفته تا عقد باقی مانده است؛ آن وقت تازه برای مشاوره پیش از ازدواج مراجعه میکنند.
کاکایی این زمان را مناسب نمی‌داند و تأکید می‌کند مشاوره باید چند ماه پیش از عقد آغاز شود تا زوجین فرصت کافی برای شناخت، بررسی تفاوت‌ها و کار کردن روی مسائل احتمالی را داشته باشند.
به گفته او، مشاوره پیش از ازدواج معمولاً می‌تواند در چهار تا هشت جلسه ۴۵ تا ۶۰ دقیقه‌ای انجام شود و تعداد جلسات نیز بر اساس شرایط و نیاز زوجین تعیین می‌شود.
تفاوت‌ها همیشه نشانه یک انتخاب اشتباه نیستند
یکی از نگرانی‌های رایج زوجین، تفاوت‌های فرهنگی است؛ تفاوت‌هایی که گاهی از همان ابتدا نادیده گرفته میشوند اما پس از ازدواج خود را نشان می‌دهند.
کاکایی معتقد است تفاوت فرهنگی زمانی می‌تواند آسیب‌زا باشد که شدید باشد و زوجین یا خانواده‌ها نتوانند آن را مدیریت کنند.
تفاوت در باورهای دینی و مذهبی، آداب و رسوم، شیوه تربیت فرزند، انتخاب نام فرزند، نگاه به ادامه تحصیل دختران یا حتی اولویت داشتن فرزند پسر در برخی خانواده‌ها، از جمله موضوعاتی است که ممکن است در آینده به محل اختلاف تبدیل شود.
با این حال، به گفته این کارشناس، نمی‌توان هرگونه تفاوت فرهنگی را به معنای شکست قطعی ازدواج دانست؛ چراکه اگر دو نفر از بلوغ فکری و روانی برخوردار باشند و مهارت سازگاری با تفاوت‌ها را یاد گرفته باشند، بسیاری از اختلافات قابل مدیریت است.
سازگاری یعنی قوی‌تر شدن، نه همیشه کوتاه آمدن
کاکایی بر یک نکته مهم تأکید دارد: سازگاری به معنای آن نیست که یک نفر همیشه کوتاه بیاید و خواسته‌های خود را قربانی کند.
گاهی افراد پس از سال‌ها زندگی مشترک می‌گویند تمام عمر برای حفظ زندگی کوتاه آمده‌اند، اما سرانجام صبرشان تمام شده است.
از نگاه این کارشناس، سازگاری به معنای تقویت فرد، شناخت بهتر خود، افزایش مهارت‌ها و توانایی مدیریت تفاوت‌هاست؛ نه اینکه یک نفر همیشه عقب‌نشینی کند و دیگری تصمیم بگیرد.
تفاهم یعنی شبیه هم بودن نیست
تفاهم هم یکی دیگر از واژه‌هایی است که به گفته کاکایی گاهی معنای واقعی خود را از دست داده است.
تفاهم به این معنا نیست که دو نفر در همه چیز شبیه یکدیگر باشند یا هیچ اختلاف سلیقه و نظری نداشته باشند.
تفاهم یعنی بتوانیم با وجود تفاوت‌ها کنار یکدیگر زندگی کنیم، به علایق و نظرات طرف مقابل احترام بگذاریم، او را درک کنیم و در موقعیت‌های مختلف خودمان را جای او بگذاریم.
کاکایی یکی از ریشه‌های نبود تفاهم را خودمحوری می‌داند؛ اینکه فرد فقط خودش و خواسته‌های خودش را ببیند و نتواند طرف مقابل را درک کند.
او همچنین درباره باورهایی مانند تعیین میزان تفاهم زوجین بر اساس ماه تولد و طالع‌بینی هشدار می‌دهد و می‌گوید این موضوعات مبنای روان‌شناختی ندارند و نباید معیار تصمیم‌گیری برای ازدواج باشند.
تفاهم پیدا نمی‌شود؛ ساخته می‌شود
شاید مهم‌ترین جمله این کارشناس درباره تفاهم همین باشد: «تفاهم اصلاً داشتنی نیست؛ تفاهم ساختنی است.»
یعنی حتی اگر دو نفر در بسیاری از زمینه‌ها با یکدیگر تفاوت داشته باشند، می‌توانند با شناخت، گفت‌وگو، احترام و یادگیری مهارت‌های ارتباطی، رابطه‌ای سالم‌تر بسازند.
از همین زاویه، انتخاب همسر تنها نقطه پایان ماجرا نیست؛ بلکه آغاز مسیری است که در آن هر دو نفر باید برای ساختن خود و زندگی مشترکشان تلاش کنند.
خانواده‌ها چراغ راه باشند، نه تصمیم گیرنده
در این میان نقش خانواده‌ها نیز قابل چشم‌پوشی نیست.
پدر و مادرها می‌توانند با انتقال تجربه، گفت‌وگو با فرزندان و هدایت آنها به سمت شناخت بیشتر و مشاوره تخصصی، در شکل‌گیری یک انتخاب آگاهانه نقش داشته باشند؛ اما قرار نیست به جای فرزندشان زندگی مشترک او را انتخاب کنند.
کاکایی تأکید دارد خانواده باید در این مسیر «چراغ راه» و راهگشا باشد و به جوان کمک کند تصمیمی آگاهانه‌تر بگیرد.
ازدواج قرار نیست با یک انتخاب بی‌نقص آغاز شود؛ هیچ انسانی بی‌تفاوت و بدون اختلاف نیست. آنچه اهمیت دارد این است که دو نفر پیش از گفتن «بله»، تفاوت‌هایشان را ببینند، درباره انتظاراتشان حرف بزنند، توانایی حل اختلاف را یاد بگیرند و بدانند قرار است چه مسیری را در کنار یکدیگر طی کنند.
شاید بد نباشد همان‌طور که برای خرید یک وسیله معمولی از چند نفر مشورت می‌گیریم، برای انتخاب کسی که قرار است سال‌ها کنارمان زندگی کند نیز مشورت با یک متخصص را جدی بگیریم؛ چراکه در ازدواج، برخلاف یک خرید ساده، فرصت آزمون و خطا همیشه به همین سادگی نیست.
خبرنگار: پرستو چمنی
