نه جیب مردم توان تفریح دارد نه کسب‌وکارها توان ادامه دادن
به گزارش پایگاه خبری دو نقطه آنلاین، از کارآفرینی که برای حفظ شغل ۲۰ نفر نگران است تا خانواده‌هایی که توان سفارش غذا در رستوران را ندارند؛ روایت مشکلات اقتصادی و اجتماعی کرمانشاه، تصویری از شهری است که با وجود ظرفیت‌های فراوان، همچنان با مطالبات بر زمین‌مانده در حوزه اشتغال، رفاه و تفریح دست‌وپنجه نرم می‌کند.
به گزارش پایگاه خبری دو نقطه آنلاین، زندگی در کلان‌شهر کرمانشاه برای بسیاری از شهروندان این روزها فقط به تأمین هزینه‌های روزمره محدود شده است؛ گرانی مواد غذایی، کاهش قدرت خرید خانوارها، دشواری حفظ کسب‌وکارها و نگرانی از آینده اشتغال، فشار اقتصادی را به بخش‌های مختلف زندگی مردم کشانده است.
در چنین شرایطی، مسئله فقط افزایش قیمت‌ها نیست؛ آنچه بیش از همه نگران‌کننده به نظر می‌رسد، کوچک شدن سفره خانواده‌ها، دشوارتر شدن فعالیت اقتصادی و از بین رفتن فرصت‌های شغلی است؛ وضعیتی که فعالان صنفی و کارآفرینان نیز بارها نسبت به پیامدهای آن هشدار داده‌اند.
وقتی کارآفرینی به جنگ بقا تبدیل می‌شود
احسان صیدی، جوان ۳۲ ساله کرمانشاهی و فعال اقتصادی در حوزه سنگ‌فروشی و مدیریت رستوران «سان»، یکی از کسانی است که از نزدیک با دشواری‌های حفظ اشتغال و ادامه فعالیت اقتصادی روبه‌روست.
او که به گفته خودش در مجموعه تحت مدیریت خود برای ۲۰ نفر به‌صورت مستقیم و حدود ۱۰۰ نفر به‌صورت غیرمستقیم اشتغال ایجاد کرده، شرایط فعلی فعالیت اصناف را بسیار دشوار توصیف می‌کند و معتقد است فاصله میان هزینه‌های کسب‌وکار و توان خرید مردم هر روز بیشتر می‌شود.
صیدی می‌گوید افزایش قیمت مواد اولیه، به‌ویژه برنج و گوشت، رستوران‌داران را در موقعیتی قرار داده که نه امکان افزایش مداوم قیمت غذا را دارند و نه می‌توانند به‌آسانی کیفیت محصولات خود را حفظ کنند.
به گفته این فعال اقتصادی، قیمت یک کیسه برنج مورد استفاده رستوران که تا دو هفته پیش حدود ۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان بوده، اکنون به حدود ۶ میلیون تومان رسیده است؛ افزایشی که به‌طور مستقیم بر هزینه تمام‌شده غذا اثر می‌گذارد.
سفره کوچکتر مردم و منوهای خلوت‌تر رستوران‌ها
افزایش هزینه‌ها تنها مشکل صاحبان رستوران‌ها نیست؛ کاهش قدرت خرید مردم نیز به همان اندازه فعالیت این واحدها را تحت فشار قرار داده است.
صیدی با اشاره به اینکه برخی خانواده‌ها حتی هنگام حضور در رستوران نیز توان سفارش غذا برای تمام اعضای خانواده را ندارند، این وضعیت را نشانه‌ای از فشار اقتصادی بر معیشت مردم می‌داند.
در چنین شرایطی، صاحبان کسب‌وکار با دو انتخاب دشوار مواجه‌اند؛ افزایش قیمت‌ها و از دست دادن بخشی از مشتریان یا تحمل هزینه‌های بیشتر و کاهش حاشیه سود. نتیجه این وضعیت در برخی واحدهای صنفی، حذف تدریجی اقلام از منو و محدود شدن خدمات است.
بازرسی‌هایی که باید پاسخگوی تناقض‌های بازار باشند
این فعال اقتصادی در بخش دیگری از گلایه‌های خود به مشکلات نظارت بر بازار اشاره می‌کند و از آنچه تناقض میان قیمت خرید کالا و قیمت درج‌شده روی محصول می‌خواند، انتقاد دارد.
به گفته صیدی، در یک مورد مأموران بازرسی به دلیل فروش نوشابه با قیمتی بالاتر از نرخ درج‌شده روی محصول به واحد صنفی تذکر داده‌اند؛ این در حالی است که شرکت پخش همان محصول را با قیمت ۷۵ هزار تومان در اختیار فروشنده قرار داده، اما قیمت درج‌شده روی آن ۶۴ هزار تومان بوده است.
این نمونه، پرسشی جدی درباره نحوه نظارت بر زنجیره تأمین و توزیع کالا مطرح می‌کند: وقتی قیمت عرضه از سوی شرکت پخش با نرخ درج‌شده روی محصول همخوانی ندارد، مسئولیت این اختلاف بر عهده کدام بخش است؟
بدیهی است نظارت بر بازار باید هم حقوق مصرف‌کننده را حفظ کند و هم مانع تحمیل هزینه و مسئولیت تصمیم‌های خارج از اختیار واحدهای صنفی به کسبه شود.
نگرانی از تعدیل نیرو؛ ۲۰ شغل در معرض فشار اقتصادی
یکی از جدی‌ترین پیامدهای این شرایط، تهدید اشتغال است. صیدی می‌گوید بخش قابل توجهی از کارکنان مجموعه تحت مدیریت او سرپرست خانوار هستند و برخی نیز از میان افراد تحت پوشش بهزیستی جذب شده‌اند.
از نگاه او، تعدیل نیرو صرفاً کاهش تعداد کارکنان یک واحد اقتصادی نیست؛ بلکه به معنای کوچکتر شدن سفره چندین خانواده و دشوارتر شدن شرایط معیشتی افرادی است که به این شغل وابسته‌اند.
به همین دلیل، حفظ نیروها به یکی از دغدغه‌های اصلی این کارآفرین تبدیل شده است؛ دغدغه‌ای که نشان می‌دهد فشار اقتصادی چگونه از سطح یک واحد صنفی فراتر می‌رود و زندگی خانواده‌های بیشتری را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
کرمانشاه؛ کمبود تفریح در کنار انباشت مطالبات شهری
اما مشکلات کرمانشاه به حوزه اقتصاد و اشتغال محدود نمی‌شود. کمبود امکانات تفریحی و رفاهی نیز از دیگر موضوعاتی است که بارها در گلایه‌های شهروندان و فعالان اجتماعی مطرح شده است.
یکی از انتقادهای مطرح‌شده درباره وضعیت امکانات شهری، مقایسه تعداد زندان‌های کرمانشاه با کمبود فضاهای تفریحی مناسب است؛ به‌گونه‌ای که در این کلان‌شهر چندین زندان وجود دارد، اما شهروندان همچنان از نبود یک شهربازی استاندارد و درخور جمعیت شهر گلایه دارند.
این مقایسه، فارغ از تفاوت ماهیت و کارکرد این مراکز، پرسشی مهم درباره اولویت‌های توسعه شهری مطرح می‌کند: سهم نشاط اجتماعی، تفریح خانواده‌ها و امکانات مناسب برای کودکان و نوجوانان در برنامه‌های مدیریت شهری کجاست؟
رستوران‌ها و کافه‌ها نیز برای بخشی از خانواده‌ها و جوانان به یکی از معدود گزینه‌های گذران اوقات فراغت تبدیل شده‌اند؛ اما همین کسب‌وکارها نیز زیر فشار افزایش هزینه‌ها و کاهش قدرت خرید مردم قرار دارند.
کرمانشاه شهری با ظرفیت‌های اقتصادی، گردشگری، فرهنگی و انسانی فراوان است؛ اما برخورداری از این ظرفیت‌ها زمانی به بهبود زندگی مردم منجر می‌شود که در سیاست‌گذاری‌ها و برنامه‌های اجرایی نمود پیدا کند.
حمایت مؤثر از واحدهای تولیدی و صنفی، نظارت منسجم بر زنجیره توزیع کالا، جلوگیری از تعطیلی کسب‌وکارها، صیانت از فرصت‌های شغلی و توسعه زیرساخت‌های تفریحی و رفاهی، بخشی از مطالباتی است که نمی‌توان آنها را به وعده‌های تکراری محدود کرد.
خبرنگار: کامیار حسینی
